„როდესაც ლოცვის სურვილი არ გაგვაჩნია, როცა სიზარმაცე, ძილი, საზრუნავი, მოუსვენრობა და სხვანი განგვაშორებს“

-„ამბობენ: თუ არ გეხალისება, ნურც ილოცებ. ეს არის ხორციელი, მზაკვრული ბრძნობა. თუ არ ილოცებ, ასე საერთოდ დაანებებ თავს ლოცვას. ხორცსაც სწორედ ეს უნდა. ცათა სასუფეველი იიძულების. სიკეთის ქმნისთვის თუ თავი არ ვაიძულეთ, ვერ გადავრჩებით. აი რატომაა საჭირო ლოცვა არა მხოლოდ მაშინ, როცა ამის განწყობა გვაქვს, არამედ მაშინაც, როდესაც ლოცვის სურვილი არ გაგვაჩნია, როცა სიზარმაცე, ძილი, საზრუნავი, მოუსვენრობა და სხვანი განგვაშორებს ლოცვისაგან. და თუ მიუხედავად ამ ყველაფრისა, ჩვენ ვლოცულობთ, ვიღწვით, ვაიძულებთ, ვებრძვით საკუთარ თავს, მაშინ ასეთი ლოცვა შეაღწევს ზეცაში და წარდგება უფლის საკურთხევლის წინაშე“.

სქემიღუმენი საბა (ოსტაპენკო)

კომენტარები