22 დეკემბერი – დღესასწაული ღვთისმშობლის სასწაულმოქმედი ხატისა “მოულოდნელი სიხარული“

22 დეკემბერი –დღესასწაული ღვთისმშობლის სასწაულმოქმედი ხატისა “მოულოდნელი სიხარული.”

მოულოდნელი სიხარულის ხატების გამოსახულება ასეთია: ოთახში ზემოთ მოთავსებულია ღვთისმშობლის ხატი, ქვემოთ კი მის წინაშე მუხლმოყრით მლოცველი ახალგაზრდა. წიგნში დამარწყულებელი სასმისი” აღწერილია ამ ხატის მადლმოსილი ძალა: “ეს ხატი იმყოფებოდა ერთი ცოდვილის სახლში; ის არ ღალატობდა ჩვეულებას და ყოვლდღიურად მის წინაშე მთავარანგელოზის სიტყვებით ლოცულობდა:
“გიხაროდენ, სიხარულევანო”.
ერთხელ საშინელი უსჯულოების ჩასადენად რომ მიდიოდა, ღვთისმშობლის ხატისკენ მიბრუნდა, რათა წასვლამდე მის წინაშე ელოცა და თავზარი დაეცა. მან დაინახა, რომ ხატი ადგილზე იძვროდა. ღვთისმშობელი და მის ხელში ყრმა გაცოცხლებულიყვნენ: ყრმა ღმერთს ხელებზე, ფეხებზე და ფერდზე ჭრილობები გახსნოდა და სისხლი ნაკადულად ჩამოსდიოდა, – ისევე, როგორც ჯვარზე ვნებისას. როდესაც ამ კაცმა ყოველივე ეს იხილა, შიშით შეჰღაღადა:
“ჰოი, დედოფალო, ვინ ჩაიდინა ეს?” ღვთისმშობელმა უპასუხა: “შენ და სხვა ცოდვილები, ვითარცა იუდეველები, ჯვარს აცვამთ ძეს ჩემსას”. “შემიწყალე მე, დედაო მოწყალეო!” – აღმოხდა ცოდვილს.
ღვთისმშობელმა უპასუხა:
“მოწყალე დედას მიწოდებ მე და მწუხარებით კი აღმავსებ”.
უბედურმა უთხრა: “არა, დედოფალო, ნუ გარდაემატება ცოდვა ჩემი გულმოწყალებასა შენსა, რამეთუ შენ ხარ სასო ყოველთა ცოდვილთა, ევედრე ძესა შენსა და მამასა ჩემსა”.
მაშინ უფროსად კურთხეულმა დედამ ღვთის წინაშე აღავლინა ლოცვა: “ძეო და ღმერთო ჩემო, ჩემდა მომართ სიყვარულითა შეიწყალე ცოდვილი ესე და შეუნდე ყოველივე ბოროტნი საქმენი მისნი”.
ხილვა ამგვარად დამთავრდა.
ღვთაებრივმა ხმამ ცოდვილს სინანული აღუძრა და მას მოულოდნელი სიხარული მიენიჭა ღვთისმშობლის ხატისაგან, რომელმაც იგი დაღუპვისაგან იხსნა. სასწაულთმოქმედი ხატი “მაყვალი შეუწველის” ეკლესიაში 1838 წელს განდიდდა.
ამ ხატისგან სიყრუით ტანჯული ქალი განიკურნა. მას საეკლესიო საგალობლების და ზარების რეკვის გაგონებაც კი არ შეეძლო. თბილისში “მოულოდნელი სიხარულის” ხატის ასლი წმიდა იოანე ღვთისმეტყველის სახელობის რუსულ ეკლესიაშია დაბრძანებული.

ლოცვა:

„ჰოი, ყოვლად საგალობელო დედაო, დაუტევენლისა ღვთისა წიაღთა შენთა შორის დამტევნელო და ყოვლისა სოფლისათვის მშობელო სიხარულისა, შეიწირე გალობა ესე ჟამსა ამას, შესცვალე სიხარულად ყოველი მწუხარები ჩვენი და გვიხსენ ყოვლისა უბედობისა და განგვაყენენ ჩვენზედა მოწევნადისა სატანჯველისაგან მხმობელნი შენდა: „ალილუია“.

კომენტარები